Theater, danceparty, musical, opening, feest, voorstelling: er zijn weinig evenementen waarvoor de familie Wiegers geen textiel levert. En dat allemaal vanuit een bescheiden bedrijfje in Vinkeveen. Met een broer en zus is Astrid Wiegers de eigenaar van Theatex.

Van het materiaal dat we leveren moet 99 procent brandwerend zijn, "zegt Astrid Wiegers als ze door het magazijn loopt en op de grote rollen stof in de schappen wijst. Zeker na Volendam moet een theater als openbaar gebouw een brandwerend toneel hebben. Al wordt er voor een playbackshow in een buurthuis nog steeds wel een lapje stof op de markt gehaald. Vroeger ging iedereen naar de NOS later het NOB om een compleet ingerichte studio te huren. Tien, vijftien jaar geleden kwamen Veronique en andere commerciële zenders. Die gingen het elders zoeken, die wilde het zelf doen. Toen ontstonden er bedrijfjes doe er business in zagen om spullen te leveren om studio's in te richten. Zo is het voor ons ook begonnen. Volgens Wiegers dankt Theatex zijn bestaansrecht ook aan bezuinigingen in de theaterwereld. Elk theater gezelschap had vroeger een eigen atelier waar decors en doeken werden gemaakt. Die ateliers zijn verdwenen door bezuinigingen op subsidies. En dan had je nog de theaters zelf waarvan Nederland er in verhouding veel van heeft. Ik heb wel eens een Amerikanen op bezoek gehad, die staan perplex. In de VS rijd je vier uur in de auto zonder een theater tegen te komen. Hier heeft sinds de jaren zeventig elk dorp bijna een theater.

Zo is het theater in Amstelveen klant van de familie Wiegers, maar ook Joop van den Ende met zijn nieuwe musical "de drie musketiers". Die staan nu in het Luxortheater in Rotterdam. Kijk, deze stof hebben we daar van ons," zegt Wiegers als terwijl ze een stuk groen doek tevoorschijn haalt. "100 procent mohair," vervolgt ze als ze tegelijkertijd een aansteker pakt en de stof in de brand steekt. Alleen de stof weigert te branden 100 procent wol fikt nooit. Ik krijg wel eens een stof van leveranciers die hier heel veel op lijkt. Er wordt met die nieuwe technologie heel veel namaak gemaakt, heel veel synthetisch spul. Dan is zo'n aansteker erbij houden een goede test. Wol wordt een soort poeder. Wordt het hard dan is het dus plastic.

Een etage hoger bevind zich het naai atelier. Naaimachines dus, al zijn het er niet veel voor de groet ruimte. "We maken nu toneeldoek voor het Nederlands danstheater"verteld een man achter een van de naaimachines. Een doek van negen bij drie meter, een van vierenhalf bij tien meter en twee doeken van drieënhalf bij tien meter. Gisteren bestelt donderdag af. Ik heb met mijn broer en twee zussen dit bedrijf van mijn ouders overgenomen. Die zijn begin jaren '80 gestopt. Ze zijn ooit in Amsterdam begonnen en zaten sinds de zeventig in een oude kippenschuur aan de Spoorlaan in Vinkeveen. Rond de schuur was het blubberig, maar de grote ontwerpers kwamen er allemaal. Toen mijn ouders nog in Amsterdam zaten ha d je als kind altijd stukken doek onder je bed liggen. En 's ochtends werd altijd de straat schoongeveegd om daar een doek uit te kunnen rollen. We pasten daar helemaal niet. We zaten in een winkelruimte, naast ons een bakker, daarnaast een groentewinkel. Vinkeveen ligt erg centraal in Nederland, en bovendien vlakbij Aalsmeer en Hilversum waar op ons gebied natuurlijk veel gebeurt. En je hebt hier zo veel ruimte. Kijk dan, die weilanden en dan die molen daar. Die doet het goed bij onze buitenlandse klanten.

We hebben het altijd druk. Ook al is het voor de jongens in de evenementenwereld nu een slechte tijd. Als BMW een nieuw model had, werd dat gepresenteerd met een grote show, in een grote hal met veel spektakel en lichteffecten. Dat is nu allemaal even minder. Maar over het algemeen kun je zeggen: "The show must go on." ook als het economisch wat minder gaat Theatex heeft de risico's gespreid. We doen ook de aankleding van commercials. Die worden in Nederland opgenomen omdat Nederlanders snel zijn. Er zitten daarom veel reclame- en filmstudio's en designers in ons land. We doen ook tentoonstellingen die in de Nieuwe Kerk in Amsterdam bijvoorbeeld. Theatex heeft achttien mensen aan het werk. Dat waren er in 1999 nog dertien. Ik wil niet groter. Hier in 2005 met dertig man zitten? No way. We hebben de luxe dat de prijs in de showbizzwereld haast niets uitmaakt. We weigeren nu al opdrachten. En hoe groter je wordt, hoe meer gezeik je hebt. Nu voelt iedereen zich nog bij zijn werk betrokken. Mensen nemen nu zelf hun eigen verantwoordelijkheid. We krijgen veel opdrachten op het laatste moment binnen. Ik wil het dan aan de mensen zelf overlaten of ze willen overwerken. We willen vooral klein en flexibel blijven.

Bram Couvreur
De Ronde Vener Editie 15
Woensdag 23 April 2003